Liefde is het geheime ingrediënt. Of misschien is het passie. Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik soms overweldigd wordt door een enorme gevoel van intense emotie bij een creatie. Van binnen voel ik mijn hart opzwellen, kippenvel ontstaat à la minuut en tranen schieten in mijn ogen.
Of het nu een liedje is, een verhaal, een foto, een gerecht, een kledingstuk of een decoratie-item. De energie die het uitstraalt is zo sterk, zo magisch. Het is gewoon magnetisch. Ik kan niet anders dan even stoppen met waar ik mee bezig ben en mijn volle aandacht vanuit al mijn zintuigen aan die creatie schenken. Ik voel de liefde waarmee het gemaakt is.
Je ziet het ook bij de vele talentenjachten die er op tv zijn, zoals Masterchef, The Voice, So You Think You Can Dance en Project Runway. Er zijn deelnemers die vooral héél gráág willen winnen en er zijn deelnemers die gewoon ‘alleen maar’ bezig willen zijn met hun passie, hun liefde. En eigenlijk wint altijd iemand uit de laatste categorie. Zo blijkt dat ‘alleen maar’ sterker is dan ‘héél graag’. Deelnemen om te willen winnen zou je een ‘extrinsieke’ motivatie kunnen noemen. Je bent met je hoofd bezig. Je denkt in strategieën en je scant je concurrentie. En de andere variant zou ik ‘intrinsieke motivatie’ willen noemen. Je werkt volledig vanuit je ziel, vanuit je diepe Innerlijk. Vanuit onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde voor het zingen, het koken, het ontwerpen, het dansen. Alles is ‘in-sync’ wanneer je daarmee bezig bent. Dat wil niet zeggen dat het vanzelf gaat. Het is nog steeds hard werken. Er gaat nog steeds veel mis, en vaak. Maar de basis is anders.
Het mooie van onvoorwaardelijke liefde is dat het resoneert op zielsniveau. Wanneer je dus iets tegenkomt waar je helemaal stil van wordt en al het andere om je heen even wegvalt, zoals bij mij vaak bij een liedje of een verhaal, ben je op dat moment volledig één met die creatie. Spiritueel gezien zijn we op het diepste niveau allemaal één. Er is geen ik en jij en de ander, want er is geen ego en geen dualiteit. Alles is één.
Onvoorwaardelijke liefde heeft een uiting nodig. Expressie. En hier is waar passie ontstaat. Het is de onbedwingbare sensatie om te ervaren, je uit te drukken, vorm te geven. Ik kreeg ooit een geschenk met de inscriptie “energie is pas waardevol wanneer het richting krijgt”. Dat was een persoonlijk advies, want ik had/heb moeite om richting te geven aan mijn energie.
Onvoorwaardelijke liefde dat door passie richting krijgt en leidt tot creaties als een lied, verhaal, beeld, gerecht, kledingstuk of kunstwerk; er zou meer van moeten zijn in de wereld. Want niets is sterker dan die combinatie. Je zou kunnen zeggen dat is onze menselijke twee-componentenlijm is. Niets is sterker dan die twee samen.
Waar wordt jij helemaal stil van, zwelt je hart van op of ga je spontaan van huilen? Op welk moment verdwijnt de hele wereld even en ben je volledig één met een creatie?